Günün Konusu: Velvet Assassin'in Anlatmak İstedikleri

Bugüne kadar kaç tane "ikinci Dünya savaşı" temalı oyun oynadık hatırlayabiliyor musunuz? Sanal dünyada toplamda kaç tane nazinin cansız bedenini yere yatırdık? Kaç ayrı cephede Nazi'lere göğüs gerdik, kaç kere füzelerle Nazi tanklarını yerle bir ettik? Tamam, bir kaç tane tatsız Medal of Honor oyunu dışında hepsi oldukça zevkliydi, buna şüphe yok, her bir Nazinin kafasında kurşunlarımızla delik açarken oldukça keyif aldık. Peki bir an olsun, sanal da olsa "insan öldürdüğümüzü" düşündük mü? Düşünmedik elbette, sonuçta Naziler "mutlak kötü"lerdi. Peki gerçekten, her biri o kadar kötü müydü?

Velvet Assassin, bildiğiniz üzere çok da iyi notlar almış bir oyun değil, hatta oynanış açısından olarak değerlendirirsek kimilerine göre "bozuk" sayılabilecek bir oyun. Bilmeyenler için kısaca anlatayım: Oyunda Violette Summer adında bir ingiliz ajanını oynuyoruz (bu karakter gerçek ingiliz ajanı Violette Szabo'dan esinlenilerek yaratılmış). Oyun boyunca Naziler tarafından işgal edilmiş birçok mekanda geziniyor, görevimizin gerektirdiklerini yerine getiriyoruz. Ancak oyunun çok önemli bir noktası var: Oyundaki bölümlerin büyük çoğunluğu, Violette'in yaralı olduğu hasta yatağında gördüğü rüyalardan oluşuyor ki bence bu çok iyi bir seçim çünkü Nazi'ler tarafından işgal edilmiş sokakları Violette'in bakış açısından görmemizi sağlıyor: Hava ya karanlık ve puslu, ya da vakit "gün batımına yakın" olduğu için etrafa sepya tonlar hakim.

Tamam, bunlar oyunun sanatsal açıdan güzel yönleri ancak Velvet Assassin'in ne kadar farklı bir ikinci dünya savaşı oyunu olduğunu yerde yatan ilk çocuk cesedini gördüğünüz de anlıyorsunuz. İlk başlarda bu cesetleri görmezken, oyunun ilerleyen kısımlarında Nazi subaylarının yahudileri kurşuna dizdirdiği sokaklara girince afallıyorsunuz. Gençler, yaşlılar, çocuklar... Hepsinin cesetleri kurşun ve kan lekeleri ile bezenmiş duvarın önüne yığılmış duruyor, karşılarında ise yaptıklarından gururlu subay zevkle sigarasını tüttürüyor. Ve evet, bu subayları oldukça zevk alarak öldürüyoruz ancak oyunun sizi asıl vurduğu ve hareketlerinizi sorgulamaya ittiği yer kimi askerlerin konuşmaları ve ailelerine gönderecekleri mektuplar oluyor...

Birisi "çok korkuyorum ve bir an önce yanınıza gelmek istiyorum" diyor ailesine. Bir diğeri kendisinin aslında savaştan nefret ettiğini ve zorla getirildiğinden yakınıyor, hatta arkadaşı ona "korkak" diyor bu yüzden. Kimi çikolataya bayılırken, kimisi "siyahın aslında bir renk olmamasına rağmen nasıl herşeyi yuttuğundan ancak buna rağmen nasıl gizlendiğinden" bahsediyor ve resimden anlamayan arkadaşına "ben bir entellektüelim, siz anlamazsınız böyle şeyleri" diye bilmişlik taslıyor.

Kimisi de zevk alıyor insan öldürmekten, yapılanları haklı buluyor. Cayır cayır apartmanlarında yanan yahudileri keyifle izliyor ve gülümsüyor. Kimisi tam bir faşist, bir diğeri "mahkumları salıp onları teker teker avlamaktan" keyif alıyor ve bu olaydan basit bir "spor" gibi bahsediyor.

Görüyorsunuz değil mi, ilk paragrafı okurken ne kadar "merhamet" hissettiyseniz ikinci paragrafta da Nazilere öfkeniz o kadar arttı. Peki doğru olan hangisi? Bunun cevabını bulmak için uzaklara gitmeye gerek yok, etrafınıza bakmanız yeterli. Nasıl etrafınızda hem iyi ve yardımsever insanlar, hem de kötü ve çirkef insanlar varsa Naziler için de aynı durum geçerli. İnsan öldürmekten çok keyif olanlar da olduğu gibi, sadece yanlış zamanda ve yanlış yerde bulunan ve tek istediği sağ salim evine gitmek olanlar da vardı öldürülenler arasında. Naziler birçok oyunda bize Spiderman ya da X-Men'deki "kötü karakterler(evil villain)" tadında aktarıldı ancak ne yazık ki bu oyunların bize empoze ettiği çok yanlış bir düşünce tarzı. Onlar da her ne olursa olsun bir insandı ve dediğim gibi aralarında belki de çok iyi, düşünce olarak bizden hiçbir farkı olmayan, bize benzeyen insanlar da vardı. Kurunun yanında yaş da yandı.

Şunu demiyorum: "Oyunlarda Nazi öldürmeyin, Naziler iyidir." Elbette onlar sadece bir oyun ve gerçekte kimseyi öldürdüğümüz falan yok. O tür oyunlar elbette güzel ve varolmaya devam edecekler ancak arada Velvet Assassin gibi bize savaşın "gerçekliğini" gösterecek "cesur" oyunlara da ihtiyaç var. Artık oyunlar "aman suya sabuna dokunmayalım" anlayışından çıkarılıp, filmler gibi gerçek bir "düşünce yayma aracı" olarak kullanılabilmeli bana kalırsa. Velvet Assassin "oyun olarak" pek başarılı olamasa da oldukça önemli bir adım attı bu konuda. Şimdi sıra diğer oyun yapımcılarında...

Splinter Cell: Conviction Teaser Sitesi Açıldı

Yahu bu oyuna ne oldu hakikaten? İlk başta 2007'nin sonunda çıkacak dendi, ondan sonra ertelendi, bir kaç ay sonra da çıkış tarihi "TBA" oldu ve oyundan bir daha haber alamadık. Beni tanıyanlar bilirler, stealth-action janrasının aşığıyımdır, dolayısıyla Metal Gear Solid ve Splinter Cell serilerinin gönlümdeki yeri apayrıdır. Bu sebepten dolayı oyunun güncel durumu hakkında tek bir kelime açıklanmayan dönemde "belki birşeyler yayınlanmıştır" umuduyla sık sık Ubi forumlarında gezindim. Ancak Ubi, fanların bütün ısrarlarına rağmen tam iki senedir SC5 diye bir oyun yokmuş gibi davrandı, hatta ağızlarından oyunun gidişatıyla ilgili bilgi kırıntısı kaçırırlar diye Ubi yetkilileri bile forumlarda olabildiğince az konuştu. Kısacası fanlar olarak tam anlamıyla bir Alan Wake sendromu yaşadık. Günden güne insanlar ilgilerini kaybetti, hala ilgilenen bir avuç insan ise oyunun bir duyuruyla iptal edileceğini düşünmeye başladı.

Yıl oldu 2009, bir çoğumuz oyundan umudumuzu kesmiş ve oyuna ikinci bir Duke Nukem Forever vakası gözüyle bakmaya başlamıştık ki en sonunda iki resmi bir araya getirip bir teaser sitesi yayınlayabildiler. En azından "oyunun hala yapım aşamasında" olduğunu anlatan bu sitede SC5 ile ilgili yine bir bilgi yok. "Bu site Third Echelon tarafından araştırma altına alınmıştır" yazısı ve Third Echelon logosu dışında ne bir yazı, ne de bir resim var. "Eğer Sam Fisher'ı gördüyseniz buraya tıklayın" kısmı da sizi hiçbir yeni bilgi olmayan forumlara yönlendiriyor. Gerçekten sağolasın Ubi. İki senedir neredeyse her allahın günü girdiğim forumlara link verdiğin için çok teşekkürler. Hepimizi aydınlattın, artık SC5 konusunda istemediğimiz kadar çok şey biliyoruz.

Aslında az çok ne olduğunu tahmin edebiliyorum: fanlar 2007 yılında yayınlanan oyun içi videoları beğenmeyince oyunu komple iptal edip farklı konseptler denediler ve yine aynı konseptte karar kıldılar (daha doğrusu fanlardan ziyade kendileri de videoları pek beğenmediler sanırım). Hayır, "light & shadow" oynanışından herkes memnundu, neden Double Agent'la birlikte bu konsept değiştirildi ki? Sistemin gayet yerinde olduğunu düşünen milyon tane fanı gözardı edip "Daha fazla L&S istemiyoruz!" diyen ÜÇ KİŞİYİ mi dinledi yani Ubisoft? Tamam, yine "Kaçak Sam Fisher" teması olsun oyunda, nedir yani, L&S bu konsepte yedirilemez mi? İlla kaçak olması için gündüz sokakta mı dolaşması lazım? Ayrıca Conviction'ın ana satış noktası olan "crowd control" hiç de öyle ahım şahım, oyunu daha eğlenceli ya da stresli hale getiren bir olay değilmiş, hepimiz bunu Assassin's Creed'de gördük sanırım. Benim için "olsa da olur, olmasa da olur" bir olay yani. Bunun üzerine bir oyun kurulamayacağını Ubisoft'ta anlamış olacak ki çalışmalarını kendileri de beğenmediler, şimdiye kadar yaptıkları herşeyi iptal edip aynı konsept çerçevesinde sıfırdan başladılar. Her an bir konsept değişimine gidilebileceği için fanlara veya basına zerre bilgi verilmedi elbette. Hatta sessiz kaldıkları süreye bakılırsa bu süreçte birkaç kere sıfırdan başlamış bile olabilirler.

Umarım Splinter Cell eski L&S oynanışına geri dönmüştür ve/veya "crowd control" gibi güdük numaralar yerine adam gibi oynanış elementleri içeriyordur. Umarım artık E3'te birşeyler gösterirler (ki IGN'in haberine göre listelerinde görünmüyor). Umarım adam gibi bir SC oyunu için iki sene beklemişizdir, ikinci bir epic fail için değil.

Kaynak:
Kotaku

The Wheelman'in Filmi Geliyor! (HOBAREEEY)

Vin Diesel "Escape From Butcher Bay"le oyun dünyasında gözüktüğü zaman hepimiz takdir etmiştik. Neden? Çünkü oyun hakikaten sağlamdı. Ama o oyunu güzel yapan Vin Diesel'in kendisi değil, oynadığımız karakter, "inanılabilir" ortamlar ve muhteşem, kendimizi orada hissettiren atmosferiydi. Ancak Vin abimiz bunu bayağı bir yanlış anlamış olacak ki "ehahaha oyuncular beni istiyor, beni" diyerek The Wheelman'i karşımıza çıkardı. Wheelman'in burada ne kadar kötü bir oyun olduğundan tekrar bahsetmeyeceğim, sadece "arabadan arabaya uçma animasyonu" diyorum, başka da hiçbirşey demiyorum. Hayır, aynı absürd olay PSP oyunu olan "Pursuit Force"da da var ancak hiç olmazsa orada karakter arabanın biyerlerine tutunuyor falan. The Wheelman'de karakter örümcek adam gibi arabaya yapışıyor, sonra da içine atlıyor. "Bambaşkaymışsın Vin abi" diyoruz ve asıl habere geçiyoruz.

Evet, şimdi de The Wheelman'in filmi yapılıyor. Ya ben bu filmi aslında çok merak ediyorum biliyor musunuz? Önceden iyi oyunların filmleri yapıldı ve hiç kimse beğenmedi, şimdi ilk defa kötü bir oyunun filmi yapılıyor ve ben ne derece kötü bir film olacağını düşünmek bile istemiyorum. Ama en çok izlemeyi istediğim nokta, filmde karakterin bir arabadan diğer arabaya uçması olacak. Ayrıca oyunun senaryosunun bir oyun için bile yeterli olmadığını, bir film için tamamen anlamsız olduğunu unutmayalım. E iyi de bu oyunun kendine has bir kitlesi falan mı var? Bu filmi "fanlara" satmak için de tasarlayamazlar ki. E oyuncular izlemeyecekse kim gidip izleyecek ki bu filmi? "Vin Diesel fanları" neredeyse bir hikaye örgüsü bile olmayan bu derece kötü bir filmi kurtarmaya yetecek mi acaba? Gerçekten bu soruların cevaplarını çok merak ediyorum.

Ne diyelim, Allah Hollywood'dakilere akıl fikir versin. Anladığım kadarıyla "para para para" diye iyice akıllarını kaybetmişler çünkü. "Ya biz nasıl bir oyunun filmini yapıyoruz" diye bir bakar insan, oha artık.

Kaynak:
Joystiq

Not: Evet, BAYA bir süre güncelleyemedim bloğu ancak çok yoğundum arkadaşlar. Bugünden itibaren aynen devam.

Guerilla Games Fanboyları Azarladı: "Killzone 2'ye 'Halo-Katili' Diyip Durmayın!"

E artık adamların bile canına tak etti. Her allahın günü başka bir PS3 fanboy çıkıp "Killzone 2 Halo'yu şöyle yaracak, böyle öldürecek" diye, yapımcıların hiçbir zaman iddia etmediği laflar hönkürürse olacağı buydu yani. Hatta oyun ve oyunculuk kültürünün yerlerde süründüğü Türkiye'de bile bu işi cemaat boyutuna taşıdılar (en son "Killzone 2'yi kutsal jelatininden çıkardım" gibi şeyler okumuştum, çok acayip şeyler dönüyor orda, benden söylemesi). Guerilla Games artık bu olaya bir dur deme zamanı geldiğini düşünmüş olacak ki, GG yönetim kurulundan Herman Lust, Killzone 2'nin de diğer oyunlar gibi "farklı ve kendine has" bir deneyim olarak değerlendirilmesi gerektiğini düşündüğünü bir basın açıklamasıyla belirtti.

"Aslında diğer oyunlarla karşılaştırılmak canımızı sıkmıyor. Ancak oyunumuzun bir oyunun "katili" olarak anılması hiç hoş birşey değil. Biz evrenimizi kendine has ve özel bir deneyim olarak inşa ettik, bu yüzden oyunumuzun devamlı başka oyunlarla karşılaştırılarak oynanmasını istemiyoruz. Sonuçta biz de oyuncularız ve World of Warcraft'tan LittleBigPlanet'a, Motorstorm'dan Guitar Hero'ya birçok oyun oynuyoruz. "Şu oyun" diyebileceğimiz tek bir oyun yoktur ki oyuncu üzerinde en büyük etkiye sahip olsun. Bu tür etkilere sahip olan birçok oyun var."

Aslında anlaşılıyor ki yapımcıların "konsol savaşlarıyla" hiçbir ilgisi yok ve adamlar sadece herkesin eğlenebileceği, kaliteli bir oyun tasarlamaya çalışmışlar ancak araya fanboyların girmesiyle iş iyice kontrolden çıkmış. Bir nevi adamlar fanboyların kurbanı olmuşlar, "Xbox 360'ı ya da Halo 3'ü ezmek" gibi bir niyetleri yokken böyle bir suçlamaya maruz kalmışlar. İşte kraldan çok kralcı olmak böyle birşey sayın okurlarım, birşeylerin sizden istenmediği halde dalkavukluğunu yapmak böyle birşey. Adamlar açıkça fanboylara "bi çay demleyin" diyorlar, ama eminim ben bunu yazarken bile fanboylar forumlarda "HALO İĞRENÇ OYUN KILLZONE 2 HEPSİNİ EZDİ MUHTEŞEM OYUN KUTSAL JELATİN BOMBASTİK GRAFİKLER!!1!bironbir" diye bağırmaya devam ediyor.

Gerçekten insana düşündürüyor "nereye gidiyor oyunculuk kültürü" diye. Sektör büyüdükçe gruplara dağıldık oyuncular olarak, en basite indirgendiğinde hepsi "senin düşüncen > benim düşüncem" noktasına gelen, anlamsız kavgalar etmeye başladık. Herkesin sadece oyun oynadığı günleri özlüyorum bazen, oynadıkları oyunlar hakkında kavga etmekten çok oyunlarda deneyimlediklerini heyecanla birbirleriyle paylaştıkları zamanları... Bazen düşünüyor insan, "Şimdi biz büyüdük mü? E o zaman daha olgunmuşuz? Nasıl 'büyümek' bu?" Düşünüyor ve anlam veremiyor...

Kaynak:
Destructoid

Günün Konusu: DSi'ın Türkiye Fiyatı ve Artık İllallah Dedirten Nortec

Sanırım ben bu Nortec yüzünden garantili bir Nintendo ürününe sahip olamayacağım arkadaşlar. Bu gidişle benim gibi kazık yemek istemeyenler için mümkün görünmüyor. Avrupa ve Amerika'da rakiplerine karşı en büyük kozu fiyatı olan Wii'yi 800 liraya, DS Lite'ı çıkalı yıllar geçmesine rağmen hala resmi satış noktalarında 470 liraya satmalarının üzerine bir de DSi vakası eklendi. Nintendocu'da okuduğum habere göre DSi'ın Türkiye fiyatı tam 600 TL.

O_O 

"abi ama avrupa fiyatı zaten 150 pound bi de vergiler var abi türkiye çok vergi alıyor abi" diye yorumlar gelmeden önce söyleyeyim: Hayır, bu işin vergilerle falan alakası yok. BU DÜPEDÜZ KAZIK BE ABİ!

Nasıl mı bu kadar emin konuşuyorum? O zaman izin verin ben değil gayet sayısal, objektif veriler ve birtakım rakamlar anlatsın olayı.

Açıkçası vergiler konusunda çok bir fikrim yok ancak birkaç araştırma yaptım diyebilirim. Ve bulduğum veriler oldukça ilginç. Araştırmamda PSP'yi kullandım, Türkiye ve Avrupa fiyatını baz aldım. Ve vergi + geliş ücreti + Sony Türkiye'nin ettiği karı toplayıp bir yüzde buldum. Bu yüzdeyi DSi'a uyguladım ve bunun bir "vergilerle mağdur ettiler Türk oyun sektörünü" durumu değil, tamamen bir kazıklama operasyonu olduğunu ortaya çıkardım.

Sony PSP'nin avrupa fiyatı toptan fiyatına satış yapan Dixons isimli sitede 137 pound, yani 330 lira.( Fifa 2009'lu paketin fiyatıdır ve araştırmam da bu paketi baz aldım). Aynı paketin Elektronik Sepet'teki fiyatı 547 lira( bildiğiniz gibi bu fiyata bütün vergilendirmeler ve geliş ücreti dahil). Kabaca hesaplarsak, bütün geliş ücreti, vergilendirmeler, firmanın ettiği kar ve satıcının ettiği kar dahil fiyat farkı 217 TL. Bu da aletin Türkiye'de Avrupa'daki en ucuz siteden (bulabildiğim siteler arasında elbette) %40 daha pahalıya satıldığını gösteriyor (PSP'nin daha ucuza alınabildiğini düşünmüyorum zira uzun uzun araştırmama rağmen bu paketten daha ucuzunu bulamadım açıkçası. Muhtemelen Sony Türkiye tarafından getirtilen fiyat budur).

DSi'ın en ucuzunu ise John Lewis diye bir sitede buldum: 135 pound, yani 325 lira. Yani alınabilen en ucuz fiyat, dolayısıyla toptan fiyat hesapladığımız için bu fiyatı baz alıcam. PSP'de kullanılan yüzde sistemini (Avrupa fiyatı ile Türkiye fiyatı arasında %40 fark olması durumu) DSi'ya uyguladığımız zaman geliş ücreti, satıcı karı, firma karı ve vergilendirmeler dahil yaklaşık 540 lira olması gerekiyor aletin. Buna karşın ürünün fiyatı TAM 600 lira. 600 liradan 540'ı çıkardığımız zaman ise Nortec'in tamamen kıçından uydurduğu ve doymak bilmezliğinden "ehehehe nasıl olsa alacaklar, hiç sorun değil, sivriltin" diyerek fiyata eklediği 60 lirayla karşılaşıyoruz.

DS, PSP kadar popüler değil Türkiye'de, bu bilinen bir gerçek. E o zaman neyinize güvenip üzerine 60 lira daha ekliyorsunuz ki aletin fiyatına? Hayır, DS kapış kapış satılan, çıktığı gün dükkanda kalmayan bir alet olsa anlayacağım da, öyle bir durum da yok ki ortada? Sanırım Nortec dünya pazarını ve DS'in dünya çapındaki başarısını göz önüne alarak satış yapıyor ve Türkiye pazarına satış yaptığını tamamen unutuyor. Yahu herşey geçtim "bu alet Türkiye'de nasıl satıyor acaba" diye merak bir insan evladı da mı yok orada acaba? YAHU SİZ HANGİ PAZARI BAZ ALARAK FİYAT BELİRLİYORSUNUZ KARDEŞİM?

Yok abicim, düşündükçe nefesim daralıyor, ciğerim şişiyor benim. Düşündükçe daha da mantıksız geliyor. Anlayamıyorum artık ben bu adamların mantığını, artık aklım almıyor. Delirdiler iyice.


 

Duyuru: Videoyun.com Meselesi Hakkında

Önceki gün olan olayın ardından Evren bey'le Facebook üzerinden birkaç mesajlaşmamız daha oldu ve kendisinin aslında oldukça iyi niyetli bir arkadaş olduğunu anladım. Bunun üzerine kendisine haberlerimi kaynak belirttiği sürece tepe tepe kullanabileceğini söyledim. Mevzu tatlıya bağlandı sizin anlayacağınız. Bundan sonra Videoyun'da tanıdık haberlere rastlarsanız şaşırmayın.

Tekrar söylüyorum: Kaynak belirtildiği sürece ZOMAK bir haber kaynağı olarak kullanılabilir, bunda hiçbir sakınca yoktur. Amacım asla "bu haberleri sadece bu blogta okuyabilirsiniz" demek değildir. O kadar da ketum bir insan değilim açıkçası.

Bu arada araya bir konu daha sıkıştırayım: Biliyorum, hepiniz günlük güncelleme mevzusundan ümidi kestiniz ancak hala olma ihtimali olduğunu söyleyeyim. Özellikle yaz sezonunda oldukça sık güncelleme yapmaya çalışacağım.

Bir de, hayır bunu güncellemeden saymayacağım, merak etmeyin^^

Not: Evren uyardı, cevap vermediği süre beş gün değil üç günmüş. Küçük bir hesap hatası yapmışım, gerçi artık önemli değil. Yine de bilinmesini istedi. Aynı zamanda konu kapandığı ve tatlıya bağlandığı için orjinal metni siliyorum.

Sony "PSP İle Kontrol Edilen Oyuncak Araba"yı Lisansladı

Gerçekten artık Sony'yi anlamakta zorluk çekiyorum. Yeni nesil konsollar arasından en az satmalarına rağmen bu durumu değiştirmek için hiçbirşey yapmadıkları gibi üzerine yapımcılardan "bandwith ücreti" alarak köstek oluyorlar, ellerindeki first-party yapımcıları kaçırıyorlar (Square Enix, Ninja Theory) ve Home gibi hiçbir işe yaramayan, en fazla insanların günde beş dakika takılacakları (o da Xi gibi oyunlarla) platformlara para ve vakit harcıyorlar. Bütün bu olanlar yetmezmiş gibi şimdiye kadar HİÇ alakaları olmayan işlere girişiyorlar. Muhtemelen okuldan topladıkları 10-12 yaşında çocukların toplantı yaparak Sony'ye fikir sunduğu bir oda var:

-Ne yapsak? Çok sıkıldım ben.
-Hadi PSP'yle kontrol edilebilen oyuncak araba yaptıralım!
-SÜFER FİKİR LAN!

Hayır, başka bir anlamı yok çünkü. Yoksa niye bir firma uğraşması gereken bu kadar problem varken uzaktan kumandalı araba yaptırtmaya ve hiç bulaşmadığı bir sektöre adım atmayı düşünür ki? Ayrıca muhtemelen fahiş fiyata satılacak kameralı bir araba ne işe yarar, ne yapmakta kullanılır? Bunu "herşeyi alıyım, eksik hiçbirşey kalmasın" diye düşünen üç-beş "geek" dışında kim alır allah aşkına? AMACI NEDİR BU ÜRÜNÜN? Yahu bunu diyeceğim aklıma gelmezdi hiç ama Home bundan çok daha mantıklı bir yatırım.

Düşünüyorum, düşündükçe anlam veremiyorum. Hayır, hani bu adamlar "daha iyi bir PSN hizmeti vermek için" bandwith ücreti alıyorlardı? Demek ki alakasız, saçma sapan işlere girişmek için paraları varmış, değil mi? O zaman neden bandwith ücreti alarak yapımcıyı kaçırırsın ki? Hayır, Sony isterse batsın, ama olan evlerinde PS3 olan oyunculara olacak yine.

Artık GERÇEKTEN Sony birazcık konsol piyasasında nerede olduğunu görmeli ve saçma sapan projelere para dökmek yerine sorunlarını çözmek için uğraşmalı. Tabi ki birşeylerin "patent"lenmesi illa ki "yapılacak" anlamına gelmiyor ancak en azından "fikir" olarak kafalarında olduğunu simgeliyor. En azından "problemleri nasıl çözeriz"i değil, oturup bunu düşündüklerini gösteriyor.

Bu gidişle PS3'e yazık olacak... Hem de çok.

Kaynak:
Destructoid